Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł!
Strony WWWSerwery VPSDomenyHostingDarmowy Hosting CBA.pl

Upadek Yong Pyoka? Triumf Altani

Nieudany zamach stanu z 20 marca br. oficjalnie rozpoczął okres trwającej już trzeci tydzień wojny domowej, która na dobre rozkręciła się jednak dopiero z początkiem kwietnia. Sama przywódczyni zamachowców, Altani, przyznała, że nie spodziewała się wybuchu wojny domowej w Kugarii, licząc, że nieliczna w momencie zamachu aktywna społeczność Kugarów zaakceptuje wyniesienie się przez nią na tron. Stało się jednak inaczej. Wszyscy pozostali Kugarowie i lud Tuyuhun podpisali się pod Manifestem Legitymistów, zobowiązując się do obrony prawowitej władzy chana Yong Pyoka. Była to iskra, która odpaliła beczkę prochu. Chan Yong Pyok dzięki interwencji bogów Nieba wrócił i podzielił osiemdziesięciotysięczną Ordę Kugarską pomiędzy trzech innych dowódców i siebie, pozostawiając również u swego boku Gwardię Chańską, która od października zeszłego roku cały czas blokowała Lusan, w którym to doszło wtedy do pierwszych krwawych zamieszek z altanistami. Niestety wszystkie te wojska znajdowały się na północy lub na dalekim wschodzie kraju, gdzie altanistów nie było w ogóle, gdyż jądrem ich aktywności jest właśnie Lusan leżące na południowym zachodzie Chanatu. To właśnie stamtąd Altani wyprowadziła swoje pierwsze wojska w sile 10 tysięcy ludzi, stanowiących zwykłe pospólstwo. Te oddziały okazały się jednak w zupełności wystarczające do zajęcia stolicy Ałakan-Pedi oraz minganów, na granicy których stolica się znajduje. Innych wojsk Altani nie miała do momentu, aż w trzech miastach Lusan zbuntowali się chłopi (30 tysięcy), a w wyniku tragicznej w skutkach pomyłki Amala Chigu, który zaatakował wieśniaków w Kurbandali, ta także się zbuntowała (dodatkowe 20 tysięcy) i przyłączyła do Altani. Pozostałe 10 tysięcy piechoty Altani zwerbowała już w Berdżigycie. Stosunek sił Yong Pyoka do sił Altani wynosił więc jak 9 do 7. W samym Lusan, gdzie stoczone zostały już 4 z 6 bitew tej wojny, ten stosunek sił jest jednak inny. I temu teatrowi działań wojennych warto się przyjrzeć.

Blokada Lusan ustanowiona przez chana Yong Pyoka polegała na tym, że Gwardia odcięła ten tumen od reszty świata, ściśle kontrolując to, co dzieje się wewnątrz niego oraz kontrolując jego granice. Zmusiło to chana Yong Pyoka do podziału swych doborowych jednostek tak, aby w każdym zakątku kraju znajdowały się odpowiednie siły. W momencie, gdy chan wrócił do gry przesunął 2 mingany Gwardii na przełęcze Kutyrkis, którędy wiedzie droga z Lusan do Ałakan-Pedi. To prawdopodobnie tamtędy chłopstwu Altani udało się wymknąć z Lusan i zaatakować wcześniej stolicę. Decyzja ta spowodowała, że na wschodzie Lusan znalazła się połowa wojsk chana. Tymczasem to na zachodzie wybuchło powstanie. 30 tysięcy żołnierzy Altani stanęło tam naprzeciw 4 tysięcy gwardzistów. W minganach Torganaj i Wuszin mieli oni dziesięciokrotną przewagę liczebną, a tylko w Hedei „zaledwie” pięciokrotną. Pod wszystkimi tymi miastami chan Yong Pyok przegrał bitwy stoczone 4 kwietnia, zadając jednak przeciwnikowi znaczne straty (Altani walcząc z 4 tysiącami wojsk chana straciła 3,9 tys. zabitych). Doznawszy tych klęsk chan zarządził odwrót swych sił z zachodniego Lusan. Zdecydował się m.in. na wycofanie wojsk z Eszlon – strategicznego punktu na mapie Lusan, gdyż tam znajduje się jedyna kopalnia rudy żelaza w regionie. 5 kwietnia bez walki została zajęta przez altanistów, dzięki czemu mogli oni znacząco poprawić swoje zdolności produkcji broni żelaznej, która zaczęła trafiać do dotychczas nieuzbrojonych wojsk Altani w tym tumenie. Jednocześnie chan usiłował skoncentrować swoje oddziały w przełęczy Kutyrkis, gdzie 6 kwietnia miał już 4,76 tys. gwardzistów. Tymi siłami zdecydował się na kontratak w kierunku tumenu altanistów na Płaskowyżu Latokan. Przewaga liczebna przeciwnika zmalała w bitwie stoczonej tam 6 kwietnia do nieco ponad 2-krotności wojsk chańskich, co jednak zapewniałoby chanowi zwycięstwo, gdyby nie fakt znaczącego uzbrojenia tych oddziałów w nową broń. Tym samym doborowe jednostki kugarskie znów musiały ulec altanistom. Yong Pyok przegrał swoją czwartą bitwę z rzędu, tracąc 3 tysiące ludzi i wycofując się na Kutyrkis. Jedynym pozytywnym skutkiem kontrataku Yong Pyoka jest opóźnienie ofensywy altanistów w kierunku wschodnim, przez co mogą oni nie zdążyć już przyjść otoczonej przez wojska Aryka Gokiego i Kuyuka stolicy na pomoc. Jednocześnie pod Wuszin od strony zachodniej podchodzi tumen Guozaihai dowodzony przez Kuyuka. Zmusiło to Altani do zawrócenia reszty wojsk z kierunku wschodniego, aby bronić miast zdobytych 4 kwietnia. Także dzięki temu ofensywa na wschód może całkowicie się załamać.

Powyższe nie zmienia jednak faktu, że głównodowodzący Ordy Kugarskiej, którym jest chan Yong Pyok, przegrał wszystkie stoczone przez siebie bitwy, będąc aktywnym tylko z doskoku, a przez to nie dokonując odpowiedniego rozpoznania sił przeciwnika, szczególnie w bitwie na Latokan, którą sam podjął, chociaż mógł dalej z nią zwlekać. Dałoby to mu czas na połączenie się wszystkich jednostek gwardii w jedną formację o sile ok. 0,65 tumenu. Byłaby to siła wystarczająca, by niszczyć altanistów w południowej Berdżigytii i zachodnim Anshan, dokąd zaczęli się już zapuszczać. Altani tymczasem może cieszyć się z kilku zwycięstw w krótkich odstępach czasu. Prawdopodobnie okaże się to dla niej zwodnicze, a cztery zwycięskie bitwy w Lusan będą tylko epizodem w przegranej przez nią wojnie, która może zakończyć się w ciągu najbliższych dwóch tygodni.