Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł!
Strony WWWSerwery VPSDomenyHostingDarmowy Hosting CBA.pl

Yong Pyok abdykuje

wpis w: Polityka | 2
Yong Pyok

Było to do przewidzenia i było to kwestią czasu. Yong Pyok Chan zapowiedział swoją abdykację kilka tygodni temu, zastrzegając wówczas, że ta nastąpi, gdy tylko wojna domowa się skończy. Wojna skończyła się definitywnie 24 kwietnia, a chan dotrzymując danego słowa postanowił dziś zrzec się tronu. Jeszcze przed Wielkanocą wiedzieliśmy, kim będzie jego następca. Yong Pyok Chan uznał wówczas, że do dynastii Temunranów dołączy Kuyuk jako jego kuzyn, a syn nieznanego lub nieznanej osoby z rodzeństwa Kubilaja. W ten sposób dopełnia się dzisiaj nitka Kubilaja, a rozpoczyna nitka Kuyuka. Zanim jednak omówię pokrótce kim jest nowy władca Kugarii warto będzie poświęcić ten tekst ustępującemu chanowi, przy czym nie będzie to notka biograficzna, ani kronika, a raczej garść luźnych wspomnień o człowieku, który był drugim chanem kugarskim.

Przed panowaniem

Yong Pyok przybył do Chanatu Kugarskiego w październiku 2015 roku podczas rozpoczynającego się wówczas pierwszego boomu aktywności, który trwał do lutego 2016 roku. Ten młodzieniec stosunkowo szybko się zintegrował i zaczął śmiało podejmować aktywność. Swe kroki skierował na przykład na Wydział Nauk Ścisłych Chańskiej Akademii Sztuk i Umiejętności, gdzie podjął studia matematyki oraz zaczął badać możliwości wykorzystania planometrii w życiu codziennym Chanatu. Zyskał tym zapewne sympatię i uwagę ówczesnego chana Kubilaja. Tak dużą, że ten już na początku grudnia 2015 roku zdecydował włączyć Yong Pyoka do dynastii jako swojego syna. Oburzenie z powodu tej decyzji wyrażał wtedy najbardziej… Kuyuk. Historia okazała się jednak na tyle zaskakująca, że to właśnie on został następcą kogoś, kogo krytykował. Po włączeniu do dynastii Temunranów nie było jednak wcale pewnym, że Yong Pyok zostanie chanem, gdyż przez długi czas nie posiadał tytułu jinonga. Jego ojciec nie chciał zapewne pochopnie obdarzać Yong Pyoka tym znamienitym tytułem otwierającym w zasadzie ścieżkę do zawrotnej kariery i do tronu. Ostatecznie więc Yong Pyok otrzymał ten tytuł dopiero pół roku później. W międzyczasie Kubilaj Chan urządził w Chanacie sądownictwo, a swojego syna wyznaczył do wydawania wyroków w sprawach cywilnych i administracyjnych pierwszej instancji. Zmotywowało to młodzieńca do udania się na studia prawnicze, których jednak nie zdołał jeszcze ukończyć. W późniejszym czasie został Yong Pyok kanclerzem, co było pierwszą poważną funkcją w sferze faktycznej władzy. Zdobywszy więcej zaufania swojego ojca przeskoczył później do Wielkiej Jurty jako regent. Jako kandydat na przyszłego chana musiał popisać się również na polu wojskowości, gdyż to chan jest głownodowodzącym, a nie tylko zwierzchnikiem sił zbrojnych, jak w wielu zachodnich państwach wirtualnych. Wstąpił więc do wojska, ale zdołał wziąć udział tylko w jednej kampanii wojennej – w Joganbatis. Ten darunalgalijski tumen nie stawiał jednak oporu, więc na polu bitewnym Yong Pyok nie miał okazji się popisać. Prywatnie związany jest z Chentiihogor, należy do szczepu Mekarigutyrijczyków (szczep rządzący).

Panowanie

Chanem został 9 września 2016 roku. Okoliczności objęcia tronu przez Yong Pyoka są jednak odmienne od tych, w których jego kuzyn wstępuje dziś na tron. Do wszystkiego przyczyniła się bowiem śpiączka Kubilaja. Prawo sukcesji tronu głosi, że jeśli chan pozostaje nieaktywny przez co najmniej 30 dni to aktywny w danym czasie jinong z pierwszeństwem do objęcia tronu może tron przejąć samodzielnie i w pełni legalnie. Tak właśnie postąpił Yong Pyok. Pojawiły się jednak wtedy pogłoski o tym, że Kubilaj został obalony. Teorię tę wysuwał Dżebe, który popadł w konflikt z bogami Nieba, którzy namaścili Yong Pyoka na chana, legitymizując jego panowanie. Dżebe upierał się jednak przy swoim, czego następstwem było porzucenie przez niego religii państwowej i odsunięcie się w cień praktycznie na cały okres panowania Yong Pyoka. Do Kugarii wrócił bowiem wczoraj. To był jednak dopiero początek kłopotów dla nowego chana. Kugaria została we wrześniu najechana przez Kokochu (gdzie indziej zwanego Pawłem Zanikiem), który w tradycyjny dla siebie sposób zaczął testować kugarski wymiar sprawiedliwości, przypuszczając kilka wulgarnych ataków na chana i jego otoczenie. W starciu z Kokochu Yong Pyok zdał się na protekcję bogów Nieba, którzy nasłali na Kokochu demona Pawła Zanika, który opętał go i zmusił do samobójstwa (Kokochu powiesił się). Na Yong Pyoka spadła wówczas fala krytyki, głównie ze strony Altani – czołowej opozycjonistki, która zarzucała chanowi tyranię i służalczość wobec bogów Nieba, którzy według niej pociągali w Kugarii za sznurki. Zorganizowane przez nią protesty przed Wielką Jurtą skończyły się starciami z gwardią, a po rozpędzeniu protestujących, altaniści (wyznawcy religii wymyślonej przez Altani) zburzyli świątynie webanizmu w Lusan i przegnali stamtąd szamanów. Yong Pyok wysłał więc do tego tumenu niewielki oddział gwardii, na który Altani przygotowała zasadzkę, mordując wielu gwardzistów. W efekcie Yong Pyok uderzył na Lusan z większą siłą: zaatakował i zajął zbuntowane Hedei, w którym brutalnie spacyfikował rebelię i zarządził blokadę Lusan, która miała potrwać kilka tygodni, a trwa po dziś dzień. Altani jeszcze mocniej zaczęła krytykować chana i naśmiewać się z niego. Ten, mimo zarzucanej mu tyranii rozpoczął proces demokratyzacji Kugarii. Ustanowił Churał Szczepów – kolegialny organ przedstawicielski wszystkich szczepów, władny stanowić prawo, który jednak z powodu gasnącej aktywności w kraju nie rozpoczął swojej działalności. Ostatecznie chan porzucił Chanat w grudniu 2016 roku. Altani dostrzegła wtedy szansę dla siebie i w związku z brakiem reakcji społeczeństwa na śpiączkę władcy oraz brak następcy tronu 20 marca 2017 roku ogłosiła się chatun i zaatakowała Ałakan-Pedi. Był to początek kugarskiej wojny domowej, która skłoniła chana do powrotu do kraju. Yong Pyok zjawił się i wydał stosowne decyzje w sprawach organizacji działań zbrojnych. Po jego stronie stanęła większość ludzi w kraju. Sam chan miał także możliwość przetestować swoje zdolności bojowe. Wypadł tu blado w porównaniu z Altani. Spośród 6 bitew zwycięskich dla altanistów podczas wojny 4 z nich Altani wygrała właśnie z chanem Yong Pyokiem w Lusan. Chociaż wojna została przez chana wygrana był to niewątpliwie dla niego wielki pożegnalny cios wizerunkowy. Jeszcze przed rozpoczęciem faktycznych zmagań militarnych z altanistami przyznał się do swych błędów i zapowiedział abdykację. Oczyszczając kraj z rebelii wyznaczył Kuyuka następcą tronu i abdykował 26 kwietnia 2017 roku. Rządził 229 dni.

Ocena

Rządy chana Yong Pyoka nie były przesycone wielką liczbą inicjatyw na rzecz rozwoju kraju. Do takich należy tylko Churał Szczepów, który okazał się jednak niewypałem. Nie ma w tym wielkiej zasługi chana, gdyż organ ten jest w zasadzie autonomiczny, jednak brak obecności i motywacji z jego strony mógł przyczynić się do fiaska tego projektu politycznego. Całe panowanie Yong Pyoka, z szczególnym uwzględnieniem początkowego i końcowego okresu, obfitowało w konflikty przede wszystkim z altanistami. Młody chan musiał walczyć z licznymi przeciwnościami, a społeczeństwo było mu nieprzychylne. Nie sposób teraz stwierdzić, czy w trakcie wojny domowej legitymiści bronili bardziej chana Yong Pyoka czy samej legalnej władzy chanów oraz dynastii. Niewątpliwie etos skłonił ich do wyrażenia lojalności wobec legalnego władcy, choćby nielubianego. Na karcie jego zasług nie sposób znaleźć nic szczególnego poza zjednoczeniem i obronieniem państwa przed destrukcyjnym wpływem wojny i zewnętrznych ośrodków negatywnego wpływu (Skytja, RON), dzięki czemu Kugaria po wojnie wydaje się silniejszym, a na pewno aktywniejszym państwem niż przed wojną. Czy będzie to dostateczny powód do tego, że Yong Pyok zostanie zapamiętany przez Kugarów tak, jak jego ojciec?

2 Odpowiedzi

  1. Adamus Flis

    Jego Mość chan Yong Pyok powinien się udać na dalszą kurację swych zdemokratyzowanych odchyłów umysłowych do Sarmacji czy też Dreamlandu, gdzie zająłby godne jego osoby stanowisko zarządcze na tamtejszych plantacjach niewolników. 😀 😀